ສະພາບດິນແດນໃນພາກພື້ນແມ່ນ້ຳຂອງ ໄດ້ຖືກຈັດທຳຂຶ້ນໂດຍອີງໃສ່ຂໍ້ມູນ ແລະ ຂ່າວສານທີ່ສຳຄັນ ຊຶ່ງສ່ວນໃຫຍ່ມີຢູ່ໃນພື້ນທີ່ສາທາລະນະ ເພື່ອກຳນົດ ແລະ ອະທິບາຍບັນຫາ ແລະ ຂະບວນການສຳຄັນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບດິນແດນໃນພາກພື້ນແມ່ນ້ຳຂອງ. ມີເປົ້າໝາຍເພື່ອເປັນພື້ນຖານສຳລັບການສົນທະນາຢ່າງສ້າງສັນ ແລະ ການຕັດສິນໃຈຮ່ວມກັນ.
ສະພາບດິນແດນໃນພາກພື້ນແມ່ນ້ຳຂອງ ຖືກຈັດໂຄງສ້າງອອກເປັນ 5 ດ້ານ:
(1) ປະຊາຊົນທີ່ພຶ່ງພາດິນແດນໃນພາກພື້ນແມ່ນ້ຳຂອງ
(2) ຖານຊັບພະຍາກອນດິນແດນ
(3) ການແຈກຢາຍດິນແດນ
(4) ຄວາມໝັ້ນຄົງໃນການຖືຄອງດິນແດນ
(5) ການບໍລິຫານຈັດການດິນແດນ.
ໜຶ່ງໃນຂໍ້ສະຫຼຸບຄື ຄວາມບໍ່ເທົ່າທຽມໃນການແຈກຢາຍດິນແດນເພີ່ມຂຶ້ນ ໂດຍມີການຫຼຸດລົງຂອງຂະໜາດການຖືຄອງດິນຂອງຊາວນາລາຍຍ່ອຍໃນດ້ານໜຶ່ງ ແລະ ມີດິນກະສິກຳຈຳນວນຫຼາຍຖືກໃຫ້ສຳປະທານໃນອີກດ້ານໜຶ່ງ ຊຶ່ງນຳໄປສູ່ການເຕີບໂຕຢ່າງໄວຂອງພືດເສດຖະກິດ/ພືດສົ່ງອອກ.
ອີກລັກສະນະໜຶ່ງທີ່ໂດດເດັ່ນຄື ກົງກັນຂ້າມກັບຄວາມເຂົ້າໃຈທົ່ວໄປ ຊາວກະສິກອນຍັງເປັນປະຊາກອນສ່ວນໃຫຍ່ໃນທຸກປະເທດ ຍົກເວັ້ນປະເທດໄທ. ການປ່ຽນຜ່ານດ້ານກະສິກຳກຳລັງດຳເນີນໄປ ແຕ່ຍັງບໍ່ສຳເລັດ. ການຍ້າຍຖິ່ນຖານຈາກຊົນນະບົດໄປຊົນນະບົດ ມີຫຼາຍກວ່າການຍ້າຍຈາກຊົນນະບົດເຂົ້າເມືອງ. ການສ້າງວຽກງານໃນພາກອຸດສາຫະກຳ ແລະ ການບໍລິການ ຍັງບໍ່ພຽງພໍທີ່ຈະຮອງຮັບແຮງງານທີ່ອອກຈາກພາກກະສິກຳ. ສິ່ງນີ້ຍັງນຳໄປສູ່ການຍ້າຍຖິ່ນຂ້າມປະເທດທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນ. ນີ້ໝາຍຄວາມວ່າ ຄວາມຕ້ອງການດິນກະສິກຳກຳລັງເພີ່ມຂຶ້ນ ແລະ ອະທິບາຍເຫດຜົນບາງສ່ວນທີ່ຊາວກະສິກອນຂະຫຍາຍໄປສູ່ເຂດພູສູງ.
