ເປັນໜຶ່ງໃນເຂດທີ່ທຸກຍາກທີ່ສຸດຂອງປະເທດຫວຽດນາມ ເຂດພູເຂົາພາກເໜືອ (NMR) ມີປະຊາກອນສ່ວນໃຫຍ່ເປັນຊົນເຜົ່ານ້ອຍ. ຜູ້ຍິງໃນຊຸມຊົນເຫຼົ່ານີ້ຜະລິດຊີ້ນໝູຈາກພັນພື້ນເມືອງໃນຂະໜາດນ້ອຍ ເຊິ່ງສ້າງໂອກາດ ແລະ ອຳນາດໃນການຕັດສິນໃຈໃຫ້ພວກເຂົາ. ການຜະລິດນີ້ຍັງສ້າງແຫຼ່ງລາຍໄດ້ທາງເລືອກນອກຈາກການປູກເຂົ້າ ແລະ ຂ້າວໂພດ ຮັກສາຄວາມຫຼາກຫຼາຍທາງພັນທຸກຳ ແລະ ສືບຕໍ່ລະບົບຄວາມຮູ້ພື້ນເມືອງໃນການຈັດການສັດລ້ຽງ ທີ່ໄດ້ຊ່ວຍເສີມສ້າງຄວາມທົນທານຂອງຊຸມຊົນມາຫຼາຍຊົນລະເພດ. ອີງໃສ່ການສຳຫຼວດພາກສະໜາມໃນ 8 ຫມູ່ບ້ານ ໃນແຂວງບັກການ ແລະ ລາວໄກ ທີ່ມີຊົນເຜົ່າ Hmong, Nung, San Chi ແລະ Tay ອາໄສຢູ່ ບົດຄວາມນີ້ໄດ້ເນັ້ນໃສ່ຮູບແບບຄວາມເສຍຫາຍໃໝ່ທີ່ເກີດຈາກໂຣກໄຂ້ຫວັດໝູອາຟຣິກາ. ການສຶກສາໃນໄລຍະຕ່າງໆຂອງການລະບາດພົບວ່າ ໂຣກນີ້ບໍ່ພຽງແຕ່ທຳລາຍຫມູໃນທ້ອງຖິ່ນເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງສົ່ງຜົນກະທົບຢ່າງຫນັກຕໍ່ອະນາຄົດທີ່ຍືນຍົງຂອງການຜະລິດຂະໜາດນ້ອຍ ແລະ ຊີວິດຄວາມເປັນຢູ່ຂອງຊົນເຜົ່ານ້ອຍໃນທົ່ວເຂດນີ້. ໂດຍລວມ ບົດຄວາມນີ້ໄດ້ໃຊ້ໂອກາດຂອງວິກິດນີ້ ເພື່ອສະເໜີຫຼັກຖານທີ່ແຂງແຮງ ສົ່ງເສີມການກຳນົດນະໂຍບາຍທີ່ລະອຽດ ໂດຍຄຳນຶງເຖິງປະຕິສຳພັນທີ່ຊັບຊ້ອນ ແລະ ຫຼາຍລະດັບ ລະຫວ່າງພູມສາດ ຄວາມເສຍປຽບ ຊົນເຜົ່າ ແລະ ວັດທະນະທຳ.
