ទោះបីជាដំឡូងមី (Manihot esculenta Crantz) ត្រូវបានចាត់ទុកថាជាដំណាំអាហារ និងថាមពលដ៏សំខាន់មួយក៏ដោយ ផលប៉ះពាល់នៃការដាំដុះវាទៅលើការបំភាយឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់ (GHG) នៅតែមានការសិក្សាតិចតួច។ ការសិក្សានេះ ដែលបានអនុវត្តលើដីក្រហមប្រភេទ Oxisol តំបន់ត្រូពិចនៅកម្ពុជា បានវាស់វែងផលប៉ះពាល់នៃប្រព័ន្ធដាំដុះផ្អែកលើដំឡូងមីរយៈពេលវែង ទៅលើការបំភាយឧស្ម័នមេតានក្នុងដី (CH4) និងឧស្ម័ននីត្រូសអុកស៊ីត (N2O) ដោយប្រើបន្ទប់ស្ថិរភាពក្នុងរយៈពេលពីរឆ្នាំ (2022–2024)។ ការសិក្សានេះក៏បានគិតបញ្ចូលការផ្លាស់ប្តូរនៃស្តុកកាបូនសរីរាង្គក្នុងដី (SOC) ដែលបានវាស់វែងផងដែរ ដើម្បីកំណត់តុល្យភាពឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់ (គិតជា CO2-eq) របស់ប្រព័ន្ធទាំងនេះ។
ការពិសោធន៍ដែលបានបង្កើតឡើងតាំងពីឆ្នាំ 2009 រួមមាន៖ (1) ការដាំដំឡូងមីឯកវប្បកម្មជាមួយការភ្ជួរដីបែបប្រពៃណី (CTM-Cs), (2) ការដាំដំឡូងមីឯកវប្បកម្មដោយមិនភ្ជួរដី និងរក្សាទុកជីវម៉ាស (NTM-Cs), និង (3) ប្រព័ន្ធបង្វិលដំណាំដំឡូងមី-ពោតរៀងរាល់ពីរឆ្នាំ ដោយមិនភ្ជួរដី និងមានដំណាំគម្របដី (NTR) ដែលដំឡូងមី (Cs) និងពោត (Mz) ត្រូវបានដាំនៅលើកន្លែងដាច់ដោយឡែក NTR1 និង NTR2។
ការបំភាយ CH4-C មានចន្លោះពី –123 ដល់ +141 µg CH4-C m–2 ម៉ោង–1 ដោយមានការបំភាយសរុបតិចតួច (–1.76 ដល់ +0.94 kg CH4-C ha–1 ឆ្នាំ–1) អាស្រ័យលើប្រព័ន្ធដាំដុះ និងរដូវកាល។ នៅក្នុងប្រព័ន្ធដំឡូងមី ការបំភាយ N2O-N បានឡើងខ្ពស់បន្ទាប់ពីការប្រើជីរ៉ែ (រហូតដល់ +141 µg N2O-N m–2 ម៉ោង–1) ខណៈដែលប្រព័ន្ធពោតមានកម្រិតខ្ពស់ជាង (រហូតដល់ +437.18 µg N2O-N m–2 ម៉ោង–1) បន្ទាប់ពីការបញ្ចប់ដំណាំគម្របដីក្នុងប្រព័ន្ធ NTR។ ប្រព័ន្ធដំឡូងមីមានការបំភាយ N2O-N សរុបមធ្យមទាបជាងយ៉ាងមានន័យ (p 0.05) បើប្រៀបធៀបទៅនឹង CTM-Cs និង NTM-Cs។ នៅពេលគិតបញ្ចូលការបំភាយ CH4 និង N2O និងការប្រមូលផ្តុំ SOC ប្រចាំឆ្នាំ ប្រព័ន្ធ NTM-Cs, NTR1 និង NTR2 (2022–2024) បានផ្តល់អត្ថប្រយោជន៍សុទ្ធក្នុងការកាត់បន្ថយបម្រែបម្រួលអាកាសធាតុ ដោយស្រូបយក –3.52, –1.93 និង –3.16 Mg CO2-eq ha–1 ឆ្នាំ–1 តាមលំដាប់។
លទ្ធផលបង្ហាញថា ទោះបីការបំភាយ N2O ខ្ពស់ជាងជានិច្ចនៅក្នុងប្រព័ន្ធដែលមានបរិមាណ និងគុណភាពសំណល់ដំណាំគម្របដីខ្ពស់ក៏ដោយ វាបានបន្ថយអត្ថប្រយោជន៍អាកាសធាតុតែបន្តិចប៉ុណ្ណោះ ដោយសារការកើនឡើងនៃស្តុក SOC។ ជារួម ការសិក្សានេះបញ្ជាក់ពីសក្តានុពលនៃប្រព័ន្ធមិនភ្ជួរដីសម្រាប់ផលិតកម្មដំឡូងមីប្រកបដោយចីរភាព និងការកាត់បន្ថយបម្រែបម្រួលអាកាសធាតុ។