ជំពូកនេះពិនិត្យអំពីតួនាទីនៃចំណេះដឹងបុរាណ (Indigenous Knowledge - IK) ក្នុងការអភិវឌ្ឍសង្គមនៅប្រទេសវៀតណាម ជាពិសេសនៅក្នុងបរិបទដែលមានភាពចម្រុះជនជាតិ និងងាយរងគ្រោះចំពោះការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ។ IK ត្រូវបានទទួលស្គាល់ថាជាមូលដ្ឋានសម្រាប់ជីវភាព អត្តសញ្ញាណវប្បធម៌ និងភាពធន់ទ្រាំរបស់សហគមន៍។ វាមានការរួមចំណែកយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការគ្រប់គ្រងធនធានធម្មជាតិ កសិកម្មប្រកបដោយចីរភាព សុខាភិបាល និងការសម្របខ្លួនទៅនឹងការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ។ អនុវត្តន៍ដូចជា ការគ្រប់គ្រងព្រៃឈើតាមប្រពៃណី វេជ្ជសាស្ត្របុរាណ ប្រព័ន្ធកសិកម្មបែបជនជាតិដើម និងជំនឿខាងវិញ្ញាណ បានគាំទ្រការការពារបរិស្ថាន និងពង្រឹងការរួបរួមសង្គម។ IK ក៏បង្កើតឱកាសជីវភាពតាមរយៈទេសចរណ៍វប្បធម៌ និងផលិតផលមូលដ្ឋានផងដែរ។ ទោះបីមានតម្លៃក៏ដោយ IK កំពុងប្រឈមនឹងការគំរាមកំហែងពីការអភិវឌ្ឍសម័យថ្មី និងសកលភាវូបនីយកម្ម។ ការសិក្សានេះសង្កត់ធ្ងន់លើសារៈសំខាន់នៃការបញ្ចូល IK ទៅក្នុងគោលនយោបាយ ប្រព័ន្ធអប់រំ និងកម្មវិធីអភិវឌ្ឍ ដើម្បីបង្កើនភាពចីរភាព និងប្រសិទ្ធភាព។ វាបង្ហាញថា ការផ្តល់អំណាចដល់សហគមន៍មូលដ្ឋាន និងការអភិរក្សប្រព័ន្ធចំណេះដឹងបុរាណ គឺសំខាន់សម្រាប់ការសម្រេចបាននូវភាពធន់ទ្រាំសង្គម និងបរិស្ថានក្នុងរយៈពេលវែងនៅវៀតណាម។
