សៀវភៅណែនាំនេះបម្រើជាមគ្គុទ្ទេសក៍ស្តីពីការប្រើប្រាស់រុក្ខជាតិថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិតក្នុងស្រុក (native pesticidal plants) នៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា ដើម្បីធ្វើជាជម្រើសប្រកបដោយបរិស្ថានវិទ្យា ជំនួសឱ្យធាតុចូលគីមីសំយោគ។ សៀវភៅនេះបានគូសបញ្ជាក់ពីផលវិបាកធ្ងន់ធ្ងរផ្នែកសុខភាព សេដ្ឋកិច្ច និងបរិស្ថាន នៃការពឹងផ្អែកលើសារធាតុគីមី ព្រមទាំងបង្ហាញពីសន្ទុះជាសកលឆ្ពោះទៅរកកសិកម្មសរីរាង្គ។ ឯកសារនេះបានធ្វើបញ្ជីសារពើភ័ណ្ឌនៃប្រភេទរុក្ខជាតិក្នុងស្រុកផ្សេងៗ — ដូចជា ម្ទេស ខ្ទឹមស ស្តៅ ថ្នាំជក់ និងរមៀត — ដោយរៀបរាប់លម្អិតអំពីការកែច្នៃរុក្ខជាតិទាំងនោះឱ្យទៅជាសារធាតុចម្រាញ់ធម្មជាតិ ដោយប្រើប្រាស់ទឹក អាល់កុល ឬការធ្វើការ fermentation (ការផ្អាប់)។ តាមរយៈការកត់ត្រានូវបទពិសោធន៍របស់កសិករខ្នាតតូចក្នុងស្រុកនៅតាមបណ្តាខេត្តនានា ដូចជា ខេត្តព្រៃវែង តាកែវ និងកំពង់ធំ អត្ថបទនេះបានភ្ជាប់ចំណេះដឹងលើវាលស្រែតាមបែបប្រពៃណី ជាមួយការអនុវត្តរុក្ខសាស្ត្រទំនើប ដើម្បីលើកកម្ពស់ប្រសិទ្ធភាពថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិតជីវៈ (bio-pesticide) និងសុខភាពសហគមន៍។
