ໃນປຶ້ມຫົວນີ້ ກ່າວເຖິງປະເພດຂອງແກ່ນພັນ, ແນວພັນທ້ອງຖິ່ນທີ່ພວມສູນຫາຍໄປເທື່ອລະໜ້ອຍ, ວ່າແນວພັນທ້ອງຖິ່ນມີຄວາມກ່ຽວຂ້ອງກັບຊີວິດ, ວັດທະນະທຳ ແລະ ຄຸນຄ່າທາງຄວາມເຊື່ອຖືຂອງເຮົາ, ແລະ ວ່າຖ້າບໍ່ປົກປັກຮັກສາແກ່ນພັນແລ້ວ ກໍເທົ່າກັບບໍ່ປົກປັກຮັກສາຕົນເອງ. ນອກນັ້ນ ຍັງໄດ້ແບ່ງແຍກສົນທະນາກ່ຽວກັບແນວພັນທ້ອງຖິ່ນອອກເປັນ (1) ຜົນກະທົບຕໍ່ສິ່ງແວດລ້ອມທາງສັງຄົມ, (2) ຜົນກະທົບຕໍ່ສິ່ງແວດລ້ອມທຳມະຊາດ.
ຊຸມຊົນ ແລະ ອົງກອນສັງຄົມທ້ອງຖິ່ນຕ້ອງການປົກປ້ອງແນວພັນທ້ອງຖິ່ນຕາມພາກພື້ນ ເພື່ອຮັກສາແກ່ນພັນໄວ້ໃຫ້ຄົງຢູ່ຕາບເທົ່າທີ່ອົງກອນຂອງພວກເຂົາຍັງມີຢູ່. ການສູນເສຍແນວພັນທ້ອງຖິ່ນທີ່ບັນພະບຸລຸດ ແລະ ພໍ່ແມ່ປູ່ຍ່າຕາທວດໄດ້ປົກປັກຮັກສາສືບຕໍ່ມາເປັນເວລາຫຼາຍພັນປີ ແມ່ນສາເຫດຕົ້ນຕໍຂອງການສູນເສຍທຸກປະການ. ແລະ ຄວາມສຳຄັນຂອງແນວພັນທ້ອງຖິ່ນໄດ້ຖືກສົນທະນາ ໂດຍຍົກຕົວຢ່າງຈາກເຫດການທີ່ເຄີຍປະສົບມາໃນລະດັບສາກົນ.
