ບົດລາຍງານນີ້ສຶກສາລະບົບຜັກ ແລະ ໝາກໄມ້ພື້ນເມືອງໃນພາກເໜືອຂອງຫວຽດນາມ ໂດຍມຸ່ງເນັ້ນໃນເຂດ Mai Son ແລະ Sa Pa. ພືດພື້ນເມືອງເຊັ່ນ ຜັກກາດ H’Mong, ແຕງ H’Mong, ໝາກບົວ Tả Van, ໝາກພີດພູ ແລະ ຟັກທ້ອງພື້ນເມືອງ ມີບົດບາດສຳຄັນຕໍ່ລາຍໄດ້, ໂພຊະນາການ, ການອະນຸລັກຄວາມຫຼາກຫຼາຍຊີວະນາໆພັນ ແລະ ການທ່ອງທ່ຽວກະສິກຳ. ການຜະລິດສ່ວນໃຫຍ່ເປັນຂະໜາດນ້ອຍ ແລະ ອີງໃສ່ຄວາມຮູ້ດັ້ງເດີມ. ແຕ່ຍັງມີບັນຫາດ້ານຄຸນນະພາບ, ການເຊື່ອມໂຍງຕະຫຼາດ, ລະບົບເມັດພັນ ແລະ ການຂາດການຮັບຮອງຜະລິດຕະພັນ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ ຄວາມຕ້ອງການສິນຄ້າທ້ອງຖິ່ນທີ່ມີອັດຕະລັກວັດທະນະທຳກຳລັງເພີ່ມຂຶ້ນ. ບົດລາຍງານແນະນຳໃຫ້ເສີມສ້າງສະຫະກອນ, ກະສິກຳອະນຸລັກທາງນິເວດ, ການຮັບຮອງ OCOP ແລະ ການທ່ອງທ່ຽວກະສິກຳ ເພື່ອເພີ່ມລາຍໄດ້ ແລະ ອະນຸລັກຊີວະນາໆພັນຂອງຊຸມຊົນຊົນເຜົ່າ.
