ບົດລາຍງານນີ້ສຶກສາຄວາມເຕັມໃຈຈ່າຍຂອງຊາວກະສິກອນຕໍ່ປະກັນໄພດັດຊະນີດິນຟ້າອາກາດ (WII) ສຳລັບການຜະລິດກາເຟໃນເຂດພູສູງພາກກາງຂອງຫວຽດນາມ. ການສຶກສາໄດ້ສຳຫຼວດ 404 ຄອບຄົວ ໃນແຂວງດັກລັກ, ຢາລາຍ ແລະ ລຳດົງ. ຜົນການສຶກສາພົບວ່າ ຄວາມແຫ້ງແລ້ງ ແລະ ຝົນຕົກຫນັກ ເປັນຄວາມສ່ຽງຫຼັກທີ່ກະທົບຕໍ່ຜະລິດຕະພາບກາເຟ ແລະ ລາຍໄດ້. ຊາວກະສິກອນມັກປະກັນໄພສຳລັບໄລຍະເດືອນກຸມພາ–ເມສາ ແລະ ມີນາ–ພຶດສະພາ ພ້ອມຄ່າປະກັນທີ່ເໝາະສົມ ແລະ ຈ່າຍລາຍເດືອນ. ຄວາມເຕັມໃຈຈ່າຍສະເລ່ຍສຳລັບຜະລິດຕະພັນທີ່ມີຄ່າຊົດເຊີຍ 20 ລ້ານດົງ ແມ່ນປະມານ 2.46 ລ້ານດົງ. ແຕ່ຄວາມຮູ້ ແລະ ການນຳໃຊ້ WII ຍັງຕ່ຳ ໂດຍສະເພາະໃນກຸ່ມຊາວກະສິກອນນອກເຄືອຂ່າຍ ACOM. ບົດລາຍງານແນະນຳໃຫ້ເພີ່ມການຝຶກອົບຮົມ ການສື່ສານ ແລະ ການສະໜັບສະໜູນທາງການເງິນ ເພື່ອຂະຫຍາຍ
