ບົດລາຍງານນີ້ໄດ້ສຶກສາກ່ຽວກັບນະວັດຕະກຳທາງດ້ານການຈັດຕັ້ງ ທີ່ຖືກອອກແບບມາເພື່ອແກ້ໄຂບັນຫາການຂາດແຄນສະບຽງອາຫານໃນທ້ອງຖິ່ນ ແລະ ການເພິ່ງພາການນຳເຂົ້າຜັກໃນລະດັບສູງຂອງກຳປູເຈຍ, ໂດຍສະເພາະແມ່ນຢູ່ແຂວງສຽມຣາບ. ມັນໄດ້ເນັ້ນໃສ່ໂຄງການ Apici ເຊິ່ງເພີ່ມຂີດຄວາມສາມາດໃຫ້ແກ່ຊາວກະສິກອນຂະໜາດນ້ອຍ ດ້ວຍການຫັນປ່ຽນພວກເຂົາໄປສູ່ການປະຕິບັດທາງດ້ານກະສິກຳນິເວດວິທະຍາແບບຍືນຍົງ. ໂດຍການຈັດຕັ້ງກຸ່ມຊາວກະສິກອນທ້ອງຖິ່ນ ແລະ ການສ້າງຕັ້ງສະຫະກອນກະສິກຳ Ecofarm, ຄຳລິເລີ່ມນີ້ຈຶ່ງສາມາດຮັບປະກັນການສະໜອງຜົນຜະລິດທີ່ປອດໄພ, ມີຄຸນນະພາບ ແລະ ເຊື່ອຖືໄດ້. ນອກຈາກນີ້, ການນຳໃຊ້ລະບົບການຮັບປະກັນແບບມີສ່ວນຮ່ວມ (PGS) ທີ່ມີຕົ້ນທຶນຕ່ຳ ຍັງຊ່ວຍສ້າງຄວາມເຊື່ອໝັ້ນໃຫ້ແກ່ຜູ້ບໍລິໂພກ ແລະ ເຮັດໃຫ້ຊາວກະສິກອນຂະໜາດນ້ອຍສາມາດຂາຍໄດ້ລາຄາທີ່ສູງຂຶ້ນໃນຕະຫຼາດ, ເຊິ່ງໃນທີ່ສຸດແມ່ນຊ່ວຍປັບປຸງຄວາມໝັ້ນຄົງທາງດ້ານອາຫານໃນທ້ອງຖິ່ນ ແລະ ຊີວິດການເປັນຢູ່ຂອງປະຊາຊົນໃນເຂດຊົນນະບົດ.
