ບົດຄວາມນີ້ໄດ້ສຶກສາ “ຮູບແບບກະສິກຳມໍລະດົກ” ຫຼື agritage ເປັນແນວທາງແກ້ໄຂທີ່ອີງໃສ່ທຳມະຊາດ (NbS) ສຳລັບການປັບຕົວຕໍ່ການປ່ຽນແປງອາກາດ ໃນເຂດຊົນເຜົ່ານ້ອຍພາກເໜືອຂອງຫວຽດນາມ. ບົດຄວາມຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ການປ່ຽນແປງອາກາດ, ການເສື່ອມໂຊມດິນ ແລະ ຄວາມບໍ່ມັ່ນຄົງທາງອາຫານ ກຳລັງເປັນໄພຄຸກຄາມທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນຕໍ່ຊຸມຊົນທີ່ອ່ອນໄຫວ. ອີງໃສ່ກອບທິດສະດີຂອງ FAO ແລະ IUCN ການສຶກສາສະແດງວ່າ NbS ເຊັ່ນ agroforestry, organic farming ແລະ ecosystem restoration ສາມາດເພີ່ມຄວາມທົນທານ ພ້ອມທັງໃຫ້ຜົນປະໂຫຍດດ້ານນິເວດ, ເສດຖະກິດ ແລະ ສັງຄົມ. ກໍລະນີສຶກສາໃນ Van Ho ແຂວງ Son La ສະແດງວ່າ ການປະສົມຜສານຄວາມຮູ້ພື້ນເມືອງກັບການປະຕິບັດດ້ານນິເວດ ຊ່ວຍປັບປຸງຊີວິດຄວາມເປັນຢູ່, ການອະນຸລັກຊີວະນານຸພັນ ແລະ ຄວາມສາມັກຄີໃນຊຸມຊົນ. ຮູບແບບນີ້ຍັງປະກອບມີການທ່ອງທ່ຽວອີງໃສ່ທຳມະຊາດ ແລະ ການຮຽນຮູ້ແບບປະສົບການ ເພື່ອສ້າງແຫຼ່ງລາຍໄດ້ທີ່ຫຼາກຫຼາຍ. ບົດຄວາມສະຫຼຸບວ່າ ລະບົບກະສິກຳມໍລະດົກ ເປັນແນວທາງທີ່ມີສັກຍະພາບ ສຳລັບການພັດທະນາຊົນນະບົດຢ່າງຍືນຍົງ. ແຕ່ການຂະຫຍາຍຜົນຈຳເປັນຕ້ອງມີນະໂຍບາຍສະໜັບສະໜູນ, ການລົງທຶນທາງການເງິນ, ການມີສ່ວນຮ່ວມຂອງຜູ້ມີສ່ວນໄດ້ສ່ວນເສຍ ແລະ ການສ້າງສະມັດຖະພາບ ໂດຍເນັ້ນໃສ່ຄວາມຮູ້ທ້ອງຖິ່ນ, ຄວາມເທົ່າເທັມທາງເພດ ແລະ ການເສີມສ້າງພະລັງງານຊຸມຊົນ.
