ການສຶກສານີ້ໄດ້ວິເຄາະບົດບາດຂອງຄວາມຮູ້ພື້ນເມືອງ (IK), ຊັບພະຍາກອນພື້ນເມືອງ ແລະ ຮູບແບບກະສິກຳມໍລະດົກ ທີ່ເຊື່ອມໂຍງກັບແນວທາງການປັບຕົວທີ່ອີງໃສ່ທຳມະຊາດ (NbS) ໃນການພັດທະນາຊີວິດຄວາມເປັນຢູ່ ວັດທະນະທຳ ແລະ ເສດຖະກິດສີຂຽວ ໃນເຂດພູດອຍພາກເໜືອຂອງຫວຽດນາມ. ໂດຍໃຊ້ວິທີວິຈັຍແບບຄຸນນະພາບ ທີ່ປະສົມຜສານການສັງເກດແບບມີສ່ວນຮ່ວມ, ການສົນທະນາກຸ່ມ ແລະ ການສຳພາດແບບກຶ່ງໂຄງສ້າງ, ການສຶກສາໄດ້ສ້າງກອບວິເຄາະທີ່ປະກອບມີ 3 ສ່ວນ: (1) ຄວາມຮູ້ ແລະ ຊັບພະຍາກອນພື້ນເມືອງ; (2) ກະສິກຳມໍລະດົກ ແລະ ແນວທາງການປັບຕົວທີ່ອີງໃສ່ທຳມະຊາດ; (3) ຫ່ວງໂຊ່ມູນຄ່າ ແລະ ການເຊື່ອມໂຍງທຸລະກິດ. ຜົນການສຶກສາສະແດງວ່າ IK ຍັງເປັນພື້ນຖານສຳຄັນໃນການຈັດການຊັບພະຍາກອນ ແລະ ການປັບຕົວຕໍ່ອາກາດ ໂດຍສະເພາະໃນການກະສິກຳເຂດສູງ, ລະບົບຊົນລະປະທານ, ພັນພືດພື້ນເມືອງ ແລະ ຄວາມຮູ້ປ່າໄມ້-ຢາພື້ນເມືອງ. ຮູບແບບກະສິກຳມໍລະດົກເຊັ່ນ agroforestry, ecotourism ແລະ circular agriculture ທີ່ເຊື່ອມກັບການສຶກສາແບບປະສົບການ ໃຫ້ປະໂຫຍດທັງດ້ານເສດຖະກິດ ແລະ ນິເວດ ພ້ອມທັງສົ່ງເສີມການອະນຸລັກຊີວະນານຸພັນ. ການເຊື່ອມໂຍງລະຫວ່າງທຸລະກິດ, ສະຫະກອນ ແລະ ຊຸມຊົນ ຊ່ວຍຍົກລະດັບຫ່ວງໂຊ່ມູນຄ່າຂອງຜະລິດຕະພັນກະສິກຳທ້ອງຖິ່ນ ແຕ່ຍັງມີຂໍ້ຈຳກັດໃນຄວາມສາມາດຕະຫຼາດ ແລະ ການສ້າງແບຣນ. ການສຶກສາເນັ້ນໃຫ້ເຫັນຄວາມຈຳເປັນໃນການບູລະນາການກະສິກຳຍືນຍົງ, ຊັບພະຍາກອນທຳມະຊາດ ແລະ ການພັດທະນາຫ່ວງໂຊ່ມູນຄ່າ ເພື່ອສົ່ງເສີມແບບຈຳລອງເສດຖະກິດສີຂຽວ, ວົງຈອນ ແລະ ຍືນຍົງດ້ານວັດທະນະທຳ-ນິເວດ ໃນເຂດພູດອຍ.
