ເອກະສານນີ້ໄດ້ລົງເລິກລາຍລະອຽດກ່ຽວກັບການປ່ຽນຜ່ານທາງດ້ານກະສິກຳນິເວດວິທະຍາ ຂອງ ທ່ານນາງ ຈອນ ສາງ (Mrs. Chorn Sang), ຊາວກະສິກອນຕົ້ນແບບອາຍຸ 52 ປີ ຈາກແຂວງກຳປົງທົມ, ປະເທດກຳປູເຈຍ. ໃນການເຮັດການປູກຝັງໃນເນື້ອທີ່ດິນຂະໜາດນ້ອຍພຽງ 0.23 ເຮັກຕາ, ໃນເບື້ອງຕົ້ນລາວແມ່ນຕ້ອງເພິ່ງພາອາໄສແນວພັນທາງການຄ້າທີ່ມີລາຄາແພງ ແລະ ການນຳໃຊ້ສານເຄມີຢ່າງໜັກໜ່ວງ ເຊິ່ງກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມບໍ່ເຊື່ອໝັ້ນຈາກຜູ້ບໍລິໂພກ ແລະ ມີຜົນຜະລິດເສຍຖິ້ມ. ຫຼັງຈາກທີ່ໄດ້ຮັບການຝຶກອົບຮົມແບບເພື່ອນຊ່ວຍເພື່ອນ (peer-to-peer training) ໂດຍຜ່ານໂຄງການ PArTNER ໃນທ້າຍປີ 2024, ທ່ານນາງ ສາງ ໄດ້ນຳໃຊ້ການປະຕິບັດທາງດ້ານກະສິກຳນິເວດວິທະຍາ ໂດຍການຮວມເອົາປຸ໋ຍໝັກນ້ຳທີ່ເຮັດເອງ, ແນວພັນທ້ອງຖິ່ນ, ແລະ ຖ່ານຊີວະພາບ (bio-char). ການປ່ຽນແປງທາງດ້ານນິເວດວິທະຍາເຫຼົ່ານີ້ ໄດ້ຊ່ວຍຫຼຸດຕົ້ນທຶນການຜະລິດລົງຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ, ຟື້ນຟູຄວາມຫຼາກຫຼາຍທາງດ້ານຊີວະນາໆພັນຂອງດິນໃນທ້ອງຖິ່ນ, ປັບປຸງຄຸນນະພາບອາກາດໃຫ້ປາສະຈາກສານເຄມີ, ແລະ ເຮັດໃຫ້ລາຍຮັບສຸດທິປະຈຳລະດູການຂອງລາວເພີ່ມຂຶ້ນເກືອບສີ່ເທົ່າ.
